Usługi

SŁOWNIK SPECJALISTYCZNY

 

Badanie ciśnienia śródgałkowego

Jeżeli ciśnienie śródgałkowe jest wyższe niż podaje norma, dochodzi do zmniejszenia ukrwienia wewnątrzgałkowej części nerwu ocznego, a tym samym do degeneracji, a nawet zaniku jego poszczególnych włókien. Wynikiem jest zmniejszanie się ostrości wzroku, ewentualnie – wyjątkowo – zupełna ślepota. Stan ten nazywa się jaskrą (glaukomą).

Podstawą dokładnego pomiaru jest wiedza o grubości rogówki, co jest potrzebne do wykonania pomiaru ciśnienia śródgałkowego. Ubezpieczalnie zdrowotnie nie refundują tego pomiaru, ale znajomość tego parametru zwiększa wyraźnie dokładność pomiaru ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Badanie przedniego segmentu oka

Badanie przedniego segmentu oka wykonuje się za pomocą lampy szczelinowej i ma najczęściej znaczenie w przypadku diagnozy zaćmy. Nasza lampa szczelinowa wyposażona jest również w możliwość fotograficznej dokumentacji badania, co ma znaczenie w szybko zmieniających się stanach, kiedy potrzebujemy ocenić efekty leczenia.

Badanie refrakcji

Badanie refrakcji umożliwia nam stwierdzenie, czy do dobrego widzenia pacjent potrzebuje okulary. Foropter, którego używamy w naszej klinice do ustalenia refrakcji, zapewnia zwiększony komfort, ze względu na brak konieczności wymiany szkiełek w próbnej oprawce, co przyśpiesza znacznie całą procedurę, a przede wszystkim zwiększa wyraźnie dokładność podczas badania refrakcji w przypadku astygmatyzmu, co jest jedną z rzadszych, ale za to bardzo dokuczliwych wad refrakcyjnych. Dokładne wyznaczenie astygmatyzmu jest również bardzo istotne w przypadku konieczności dopasowania okularów progresywnych, kiedy to dokładna refrakcja prowadzi do wyraźnego ograniczenia niepożądanych zjawisk optycznych związanych z asferycznością soczewki multifokalnej.

Glaukoma – jaskra

Główną przyczyną jaskry jest degeneracja nerwu wzrokowego w następstwie zwiększonego ciśnienia śródgałkowego. Jeżeli wewnątrz gałki ocznej zgromadzi się zbyt duża ilość płynu, który nie może odpływać, zwiększy się wówczas ciśnienie śródgałkowe, co spowoduje zmniejszenie ukrwienia nerwu wzrokowego, który zaczyna powoli obumierać, a po pewnym czasie zupełnie zanika. W konsekwencji oko przestanie zupełnie postrzegać światło – pacjent oślepnie. Zdradliwość jaskry polega na tym, że z początku człowiek o tym w ogóle nie wie. Zwiększone ciśnienie śródgałkowe nie wywołuje żadnego bólu ani innych problemów. Dochodzi najpierw do małych zakłóceń pola widzenia, którego człowiek może nie zauważyć. W miarę postępu choroby zakłócenia w polu widzenia już są zauważalne. Człowiek traci tak zwane widzenie peryferyjne i zamiast niektórych ludzi i przedmiotów widzi tylko cienie i czarne plamy. Jeżeli nerw oczny zupełnie zaniknie, dojdzie do całkowitej utraty wzroku. Jaskrę można leczyć, ale należy ją odpowiednio wcześnie wykryć, aby móc wcześnie zatrzymać jej rozwój. Jakiekolwiek zmiany degeneracyjne w nerwie ocznym są nieodwracalne.

Kaszaki i cysty

Kaszaki i cysty bywają dosyć podobne. Są to kuliste formy znajdujące się przy krawędzi powiek: cysty są wypełnione przezroczystym płynem surowiczym, kaszaki białawymi substancjami tłuszczowymi. Oba defekty kosmetyczne usuwa się drobnym zabiegiem chirurgicznym.

Katarakta – zaćma

Zaćma jest najczęstszą na świecie przyczyną uszkodzenia wzroku. W krajach trzeciego świata jest ona najczęstszą przyczyną ślepoty. Zaćma powstaje jako zaćma wrodzona lub w związku z wiekiem, starzeniem się oka. Tzw. starcza zaćma (pomimo tego, że niekiedy pojawia się już po 45 roku życia) powstaje jako objaw „zużycia oka” – dokładniej soczewki ocznej, kiedy to w soczewce dochodzi do zmian w związku z trwałą proliferacją i degeneracją komórek soczewkowych. Zaćma powstaje również po zranieniu oka, mocnym naświetleniu, jako efekt uboczny leków, itp. Niektóre choroby sprzyjają szybkiemu rozwojowi zaćmy, a przy tym nie są jej przyczyną, typowa jest tu cukrzyca.

Katarakta (zaćma) wrodzona – zaćma noworodków

Czasami dziecko rodzi się z wrodzoną zaćmą, co bywa spowodowane infekcją matki niektórymi chorobami wirusowymi podczas ciąży lub usterką rozwoju oka przed narodzeniem. Problematyka wrodzonej zaćmy jest specyficzna i rozwiązywana jest w placówkach specjalistycznych.

Operacja powiek dolnych

Operacja kosmetyczna powiek dolnych (tzw. „worków pod oczami“) bywa bardziej skomplikowana niż operacja powiek górnych, przed operacją zalecane jest badanie u lekarza rodzinnego, ponieważ obrzęki powiek dolnych mogą być związane z niewydolnością funkcji nerek lub czynności serca.

Operacja powiek górnych i blepharochalaza

Blepharochalaza jest stanem, w którym ze względu na obniżoną elastyczność skóra powiek górnych naciąga się, aż do takiego stopnia, że przy otwartych oczach sięga ona krawędzi powiek a nawet poza. W większości przypadków jest to problem kosmetyczny, ale jeżeli skóra zaczyna zasłaniać źrenice, wówczas ogranicza pole widzenia pacjenta. Nadmiar skóry usuwa się chirurgicznie. Jest to zabieg prosty lecz czasochłonny.

Podniesienie (Lifting) brwi

Lifting brwi to zabieg chirurgiczny podniesienia brwi od linii rzęs. Operacja dotyczy obu płci, ponieważ na opadnięcie brwi skarżą się zarówno kobiety jak i mężczyźni. Operacja polega na wycięciu i naciągnięciu skóry nad brwiami, które utrzymują również właściwą funkcję powiek ocznych, po operacji zamykających się bez problemów. Twarz po operacji zazwyczaj traci brzydki, zmarszczony wygląd.

Ponadstandardowe soczewki

Za dopłatą chirurg może wszczepić pacjentowi ponadstandardowe soczewki wewnątrzgałkowe. Należą do nich soczewki z dodatkiem filtru UV, soczewki toryczne i soczewki multifokalne.

Profilaktyczne badanie dorosłych

Profilaktyczne badanie dorosłych wykonuje się w celu stwierdzenia początków zaćmy, zwyrodnienia plamki żółtej, a przede wszystkim zaczynającej się jaskry. Jeżeli w wyniku zwiększonego ciśnienia śródgałkowego zaczęła się tworzyć jaskra, dojdzie do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu ocznego, wzrok ulegnie pogorszeniu, a tego stanu nie można już wyleczyć. Dlatego ważne jest, aby odpowiednio wcześnie zatrzymać rozwój jaskry. Zaleca się po 40 roku życia kontrolować co najmniej raz w roku ciśnienie śródgałkowe.

Profilaktyczne badanie dzieci

Pierwsze badanie wzroku u dziecka zaleca się wykonać w wieku lat trzech. W młodszym wieku badanie to ma sens w dwóch przypadkach:
- gdy rodzice zauważą u swojego dziecka wyraźne różnice oka w stosunku do stanu normalnego – najczęściej chodzi o zeza jednego oka, rzadziej o leukokorię czyli tzw. “białą źrenicę” jednego oka,
- gdy jeden z rodziców ma wyraźną wadę refrakcyjną. W tym przypadku większe znaczenie ma profilaktyczne badanie dziecka, o ile jedno z rodziców ma hypermetropię – nadwzroczność. Jeżeli małe dziecko jest dalekowzroczne (małe dziecko jest zawsze dalekowzroczne, ale chodzi o sytuację, w której dalekowzroczność jest większa, niż norma dla jego wieku), stan ten może się przejawiać zezem lub amblyopią (tzw. “leniwe oko”) jednego oka. Rodzice są w stanie zauważyć zeza, ale niestety nie ma takiej możliwości w przypadku amblyopii, ponieważ dziecko zachowuje się i wygląda normalnie, przy czym tylko jedno oko funkcjonuje.

Siatka Amslera

Siatka Amslera jest narzędziem służącym do badań stwierdzających początkowe stadium związanego z wiekiem zwyrodnienia plamki żółtej (AMD). Przy tej chorobie oczu, na początku procesu, pojawia się obrzęk siatkówki, który tworzy na normalnie płaskiej siatkówce „wzgórek”. Przejawia się to również w widzeniu w ten sposób, iż na równych liniach jest widoczne sfalowanie. Siatka Amslera jest siecią linii równoległych, które zdrowe oko widzi jako równoległe, a przy obrzęku siatkówki powstają nieprawidłowości obrazu takie jak mroczki i zniekształcenia. Przy pomocy tego testu możemy regularnie kontrolować wzrok w warunkach domowych i zgłosić się odpowiednio wcześnie do okulisty w przypadku wystąpienia jakichkolwiek zaburzeń.

Soczewki multifokalne

Soczewki multifokalne to soczewki o nietypowej optyce, która powoduje, że wszczepiana soczewka ma dwa ogniska (w przypadku standardowych soczewek jest tylko jedno ognisko). Taka konstrukcja sprawia, że oko wykorzystuje jedno ognisko do widzenia w dal, a drugie do widzenie bliży. W efekcie pacjent po wstawieniu tej soczewki nie musi korzystać, w większości przypadków, z żadnych okularów – ani do dali, ani do czytania. Pacjenci z wszczepioną soczewką multifokalną są po operacji w większości bardzo zadowoleni z wyniku pooperacyjnego, ale należy zaznaczyć, że tego typu soczewek nie można stosować w przypadku każdego pacjenta. Zasadniczym czynnikiem ograniczającym jest zły stan siatkówki, drugim czynnikiem ograniczającym jest adaptabilność pacjenta na ten typ soczewki – mózg pacjenta musi się oswoić z tym typem soczewki. Przeważnie trwa to kilka tygodni, ale po tym okresie pacjenci są bardzo zadowoleni z wyniku operacji. Tego typu soczewki używa się również w chirurgii presbyopii – starczowzroczności.

Soczewki toryczne

Implantacji soczewek torycznych używa się do korekcji astygmatyzmu rogówkowego. Jeżeli pacjent przed operacją korzysta z okularów i wada ta jest wywołana niewłaściwym kształtem rogówki, to poprzez zastosowanie zwykłej soczewki sferycznej nie ma możliwości skorygowania astygmatyzmu, tak aby pacjent po operacji obył się bez okularów do dali. W tym przypadku wskazane jest zastosować soczewkę toryczną, która koryguje tę wadę rogówki.

Soczewki z dodatkiem filtra UV

Standardowe soczewki wewnątrzgałkowe wykonane są z bezbarwnego, przezroczystego materiału. Podczas wytwarzanie soczewki istnieje możliwość dodania do materiału filtru UV (filtr pochłaniający szkodliwe promieniowanie ultrafioletowe, które jest niewidoczne dla ludzkiego oka, ale przenika do jego wnętrza). Powoduje to zmianę barwy soczewki na żółtą bądź złotą, z czego wynika jej nazwa „Gold”.

Naturalna soczewka ludzka posiada zdolność blokowania promieni UV, a także filtrowania światła niebieskiego. Promieniowanie UV może być jedną z przyczyn zwyrodnienia plamki żółtej (AMD), dlatego zastosowanie sztucznej soczewki z filtrem UV znacznie obniża ryzyka zwyrodnienia plamki. Soczewka ta posiada również kolor zbliżony do koloru naturalnej soczewki osoby w wieku około pięćdziesięciu lat, dlatego też nie zostaje zaburzona percepcja kolorów i pacjent nie ma wrażenia, że obraz przybiera odcienie niebieskiego, tak jak to się dzieje w przypadku standardowych soczewek jednoogniskowych bez filtra.

Soczewki wewnątrzgałkowe

Podczas operacji zaćmy chirurg wybiera nową soczewkę, którą wstawia do oka w miejsce pierwotnej zmętniałej soczewki. Dzięki tej wymianie przywrócona zostaje prawidłowa ostrość wzroku. Soczewki wewnątrzgałkowe różnią się materiałem, z którego są wykonane, oraz mocą optyczną. Moc optyczna wybranej soczewki stanowi o tym, jakie okulary będzie nosił pacjent po operacji – okulary do dali czy do czytania i jak będą mocne. Wybór mocy optycznej zależy od porozumienia lekarza z pacjentem na temat tego, które z rozwiązań jest wygodniejsze dla pacjenta, czyli: żadnych okularów do dali i jedne okulary do czytania lub żadnych okularów do czytanie i jedne okulary do dali. Większość pacjentów decyduje się przed operacją na pierwszy wariant. Dzięki małemu ryzyku tej operacji pacjenci zazwyczaj nie muszą być hospitalizowani.

Standardowe soczewki

Ubezpieczenie zdrowotne opłaca pacjentowi zastosowanie standardowej soczewki, która jest zwijalną soczewką jednoogniskową, wykonaną z bezbarwnego przezroczystego materiału.

Starcze zwyrodnienie plamki żółtej (AMD) – forma mokra (wysiękowa)

Ta forma zwyrodnienia plamki żółtej jest wywołana prawdopodobnie gorszym ukrwieniem centralnej części siatkówki, przez co dochodzi do nieprawidłowej angiogenezy. Pogorszone ukrwienie w okolicy plamki żółtej prowadzi najpierw do obrzęku siatkówki, potem do powstania nowych naczyń krwionośnych, z nich do krwawienia do okolicy w obszarze plamki żółtej, a w końcu do wytworzenia obszaru bliznowej atrofii, która całkowicie zastępuje funkcję siatkówki w obszarze plamki żółtej. W wyniku tego dochodzi do stanu, kiedy w centrum pola widzenia pacjent widzi ciemną, a nawet czarną plamę, która przeszkadza mu w prawidłowym widzeniu. Pogorszenie wzroku przypadku formy wysiękowej AMD następuje bardzo szybko, nawet w ciągu kilku miesięcy.

Starcze zwyrodnienie plamki żółtej (AMD) – forma sucha (niewysiękowa)

Ta forma zwyrodnienia plamki żółtej jest wywołana „starzeniem“ się siatkówki, czyli jej zużyciem ze względu na wiek (z ang. AMD – Age-related Macular Degeneration). Na siatkówce pojawiają się drobne zmiany, które z czasem powoli zwiększają się i zaczynają się łączyć, aż większość całego obszaru plamki żółtej zostaje zastąpiona nieczynną tkanką łączną. Degeneracja plamki żółtej jest główną przyczyną utraty wzroku u ludzi powyżej 50. roku życia.

Starzenie się cery

Proces starzenia się skóry jest procesem naturalnym i trwa całe nasze życie. Przejawy starzenia się skóry wcześniej widoczne przeważnie na skórze twarzy. Skóra i część podskórna wiotczeje i z wiekiem traci jędrność. Jest to najbardziej widoczne wokół oczu, ust i na czole. Te części twarzy są najbardziej obciążane naciąganiem, dlatego zmarszczki pojawiają się tu najwcześniej, przez co przykładowo może się zmniejszać stopniowo pole widzenia w przypadku skóry powiek.

Xanthelasma (Kępki żółte)

Xanthelasma to podskórne złogi tłuszczowe, przejawiają się jako żółte kępki skóry, najczęściej na górnych powiekach, przy kąciku wewnętrznym. Ich powstanie jest połączone ze zwiększonym poziomem lipidów we krwi.

Zwyrodnienie plamki żółtej

Zwyrodnienie plamki żółtej jest chorobą siatkówki oka, podczas której dochodzi do stopniowej utraty wzroku w wyniku powstania zmian bliznowatych w obszarze plamki żółtej (łac. macula lutea) – miejsca najostrzejszego widzenia w siatkówce. W razie uszkodzenia tej części siatkówki pacjent wprawdzie widzi, ale centralna część pola widzenia jest odbierana jako siwa przestrzeń, co przykładowo ogranicza zdolność czytania tekstu normalnego rozmiaru.

fp-new (1)
WIĘCEJ >
about-clinic (3)
WIĘCEJ >
expert_clinics_1
WIĘCEJ >
Formularz kontaktowy
[contact-form-7 404 "Not Found"]
Jesteśmy na Facebooku
Copyright © 2014. Wszelkie prawa zastrzeżone. All Rights Reserved.
Share Button